نمىشود ، هر چند بتواند بعداً به سهولت قرض را ادا كند و اگر با آن حج به جا آورد از حَجة الاسلام كفايت نمىكند . مسألهء 7 - كسى كه مخارج حج را دارد و بدهى نيز دارد ، چنانچه بدهى او مدت‌دار باشد و مطمئن است كه در وقت اداى بدهى ، تمكن از اداى آن را دارد ، واجب است به حج برود و همچنين در صورتى كه وقت اداى بدهى رسيده ، لكن طلبكار راضى به تأخير اداى باشد و بدهكار مطمئن است كه در وقت مطالبه مىتواند بدهى را اداى نمايد و در غير اين دو صورت حج واجب نيست . مسألهء 8 - كسى كه خمس يا زكات بدهكار است در صورتى مستطيع مىشود كه علاوه بر آنها مخارج حج را داشته باشد . مسألهء 9 - كسى كه از جهت مالى مستطيع است و از جهت صحت بدن يا باز بودن راه مستطيع نيست ، مىتواند در مال تصرف كند و خود را از استطاعت مالى هم خارج كند ، ولى اگر از آن جهات هم استطاعت دارد و فقط وسايل رفتن را تهيه نكرده يا وقت حج نرسيده ، نمىتواند خود را از استطاعت خارج كند و اگر كرد ، حج بر او مستقر مىشود و بايد به هر نحو است به حج برود . مسألهء 10 - اگر در سالى كه استطاعت مالى دارد از جهت صحت بدن يا باز بودن راه استطاعت ندارد و در سالهاى ديگر از آن جهات استطاعت پيدا مىكند ، مىتواند در مال تصرف كند و خود را از استطاعت خارج نمايد . مسألهء 11 - كسى كه استطاعت حج دارد بايد خرجهاى مقدماتى را از قبيل خرج تذكره و ويزا و وديعه و آنچه مربوط به حج است بدهد ، و اين